Do dziś pamiętam moment, kiedy w sali weselnej zobaczyłam twarze, których nikt się tam nie spodziewał. Przez lata pomagałam bezdomnemu mężczyźnie mimo awantur z mamą, szeptów sąsiadów i pytań, czy nie zwariowałam. Gdy jego znajomi przynieśli mi po jego śmierci ostatni list, pękło we mnie coś ciężkiego i już wiedziałam, że nie przestanę pomagać.
Weszłam do mieszkania, czując świeży zapach mokrej sierści, a Luna leżała, trzęsąc się, obok rozbitej szklanki pełnej krwi. To ona zmusiła mnie, bym nie uciekła po zdradzie, lecz została i zaczęła walczyć o swoje miejsce w świecie, choć bałam się zaufać komukolwiek – nawet sobie. Dzięki niej podjęłam kilka najtrudniejszych decyzji w życiu, które odmieniły nie tylko mnie, ale i moje relacje z rodziną i własnymi lękami.
To historia o tym, jak przypadkowo poznany kundel zmusił mnie do życia, kiedy wolałam chować się przed światem. Przez Kajtka podjęłam decyzje, których wcześniej nie miałabym odwagi podjąć – mimo bólu i lęku wróciłam do matki, odważyłam się zgłosić swój żal do opieki społecznej, a także pożegnałam się z domem pełnym złych wspomnień. Nie jestem już tą samą osobą, a wszystko przez psa, który pojawił się w najgorszym dla mnie momencie.
W sobotni poranek znalazłam na progu białą kopertę, a mój pies pierwszy poczuł, że to nie jest zwykły list. Zdjęcie w środku rozdarło mi serce i uruchomiło lawinę decyzji, których nie da się cofnąć. To on, krok po kroku, wyciągnął mnie z wypalenia i zmusił do prawdy, zanim ja sama zniknęłam z własnego życia.