Nazywam się Iwona i od miesięcy żyję w cieniu rodzinnych oczekiwań i nieustannego pożyczania moich rzeczy. Każda kolejna prośba o dziecięce ubranko czy mikser wywołuje we mnie coraz większy bunt i poczucie bezsilności. W tej historii próbuję znaleźć w sobie odwagę, by postawić granice, nie raniąc przy tym najbliższych.