Do dziś pamiętam ten obiad, kiedy teściowa z hukiem postawiła przede mną półmisek kotletów i powiedziała, że w jej domu nie będzie „udziwnień”. Przez lata próbowałam być grzeczna, ustępować i nie psuć atmosfery, ale każdy kolejny rodzinny posiłek zamieniał się w sąd nad moim życiem. Najgorsze było to, że kiedy przyszło do wyboru między mną a rodzicami, mój mąż stanął po ich stronie.