Pamiętam ten moment, kiedy stałam w przedpokoju z torbą w ręce, a mój mąż darł się z kuchni, że bez niego zdechniemy z głodu. Wtedy pierwszy raz poczułam nie tylko strach, ale też wstyd, że pozwoliłam, by moje dzieci dorastały w takim napięciu. Dziś próbuję stanąć na nogi w obcym mieście, szukam pracy i walczę o to, żeby już nigdy nie wrócić do tamtego domu.
Stałam boso w przedpokoju, trzymając za rękę mojego małego syna, kiedy mój mąż wrzeszczał, że beze mnie i tak sobie nie poradzę. Tej samej nocy spakowałam najpotrzebniejsze rzeczy i uciekłam do innego miasta, bo zrozumiałam, że jeśli zostanę, moje dziecko będzie dorastać w strachu. Teraz walczę o spokój, pomoc prawną i o to, żeby już nigdy nie wrócić do życia, w którym każdy dzień zaczynał się od napięcia.
To historia o tym, jak pewnego dnia musiałam podjąć najtrudniejszą decyzję w życiu. Opowiadam o toksycznym małżeństwie, rodzinnych konfliktach i walce o własną godność. Może ktoś z Was odnajdzie w mojej historii cząstkę siebie.