Opowiadam historię matki, która zmaga się z bólem po utracie kontaktu z ukochaną córką. Każdy dzień to walka z ciszą, wspomnieniami i pytaniami bez odpowiedzi. Pragnę podzielić się moimi emocjami, by może ktoś zrozumiał, jak bardzo boli matczyne serce.
Mam na imię Lena. Moje dzieciństwo rozpadło się pewnego dnia, gdy zabrano mnie z domu i przez lata czekałam na powrót mamy. To opowieść o stracie, gniewie, ale też o tym, jak nieoczekiwanie można odnaleźć rodzinę i nadzieję.
Kiedy wyjeżdżałam do pracy do Niemiec, Zosia miała 12 lat i wierzyłam, że robię to dla niej. Dziś, patrząc na dorosłą córkę, widzę w jej oczach żal, którego nie potrafię już zmazać. To opowieść o wyborach, które ranią najbardziej tych, których kochamy.
Po trzynastu latach pracy w Niemczech wróciłem do Polski, by znów być ojcem i mężem. Zamiast ciepłego powitania, zastałem rodzinę na krawędzi rozpadu, a moje dzieci walczyły o dom, który miał być symbolem naszej jedności. To historia o winie, żalu i próbie odbudowania więzi, które rozluźnił czas i pieniądze.