Nigdy nie przypuszczałam, że podpis pod aktem notarialnym może podzielić rodzinę bardziej niż lata milczenia. Razem z mężem kupiliśmy dom od mojego taty uczciwie, z oszczędności i kredytu, a moja siostra próbowała nam go odebrać, twierdząc, że był jej obiecany. Wygrałam sprawę, ale do dziś nie umiem powiedzieć, czy naprawdę wyszłam z niej zwycięsko.
Wojna o mieszkanie, nienawistna teściowa i mąż, który w najważniejszych momentach milczał. Wygrali w sądzie, ale czy w takim razie uratowali swoje małżeństwo?
Ojciec zaplątał się w długi u bezwzględnego lichwiarza, a cena za jego błędy spadła na barki córki. Magda musiała stoczyć walkę o przetrwanie i godność, ale nawet po zwycięstwie nie zaznała spokoju. Czy da się wybaczyć rodzicowi, który wystawił własne dziecko na żer?
Ufałam jej jak siostrze, a ona ukradła pieniądze przeznaczone na ratowanie życia mojego męża. Czy można wybaczyć taką zdradę w imię wieloletniej przyjaźni?
Jedna chwila nieuwagi dziecka i brutalny cios od dziadka, który zamiast pomocy przyniósł rodzinny spisek. Czy więzy krwi są ważniejsze niż bezpieczeństwo dziecka, a cena za ochronę córki musi oznaczać całkowite odcięcie się od najbliższych?
Zaufanie do własnej matki stało się początkiem najgorszego koszmaru, który w jednej chwili zniszczył całą rodzinę. Teraz, gdy nie ma już dzieci, a małżeństwo zamieniło się w brutalną wojnę i procesy sądowe, pozostaje tylko pytanie, czy w obliczu takiej tragedii istnieje jeszcze miejsce na wybaczenie.
Nazywam się Lucyna. W ciągu jednego roku straciłam obu moich synów, kiedy zostawiłam ich pod opieką własnej mamy. Teraz ona stoi przed sądem, a ja próbuję zrozumieć, jak mogłam nie dostrzec prawdy i czy kiedykolwiek będę umiała jej wybaczyć.