Siedziałam przy kuchennym stole i słuchałam, jak mój mąż wylicza mi paragony, jakbym była obcą osobą, a nie kobietą, z którą ma dzieci. Przez lata brałam dodatkowe zlecenia, zaciskałam zęby i udawałam, że to tylko trudny okres, ale atmosfera w domu zaczęła niszczyć nasze dzieci bardziej niż brak pieniędzy. Kiedy w końcu złożyłam pozew o rozwód, bałam się wszystkiego, ale jeszcze bardziej bałam się zostać i dalej żyć jak ktoś, kogo wartość mierzy się przelewem.