Po śmierci mojego męża, jedyną pociechą stał się dla mnie jego głos, który codziennie słyszałam na dworcu kolejowym w naszym mieście. Kiedy nagle zastąpiono jego nagrania, poczułam, jakby odebrano mi ostatni kontakt z ukochanym. Zdecydowałam się walczyć o to, by choć raz jeszcze usłyszeć jego słowa – i o to, by inni nie zapomnieli, kim był.