Dwa lata po śmierci męża próbuję poskładać życie na nowo, ale moja teściowa nie pozwala mi zapomnieć, że powinnam być wierna jego pamięci. Każdego dnia czuję się rozdarta między własnymi potrzebami a oczekiwaniami rodziny. Czy mam prawo jeszcze raz być szczęśliwa?