Kiedy usłyszałam: „Ja zarabiam, ty się zajmuj dzieckiem”, zrozumiałam, że w tym małżeństwie jestem sama
Stałam w kuchni z naszym płaczącym synem na rękach, a mój mąż po raz kolejny powiedział mi, że nie będzie pomagał przy dziecku ani w domu, bo od tego jestem ja. Wróciłam na jakiś czas do rodziców, jeszcze łudząc się, że rozłąka coś w nim poruszy, ale on nawet wtedy nie potrafił wziąć odpowiedzialności za własnego syna. Dziś mieszkam z dzieckiem w mniejszym mieszkaniu, liczę każdą złotówkę i walczę o alimenty, ale przynajmniej oddycham spokojnie.