Stałem z ręką na klamce, kiedy mój teść po raz pierwszy po pogrzebie mojej żony przyszedł zobaczyć naszych synów, a ja czułem, jak serce wali mi o żebra. W kieszeni miałem list zostawiony przez żonę, w którym błagała mnie, żebym nigdy nie zostawiał chłopców z jej ojcem sam na sam. Do dziś nie wiem, czy da się wygrać z własną rodziną, kiedy bronisz dzieci przed kimś, kogo wszyscy wolą nazywać tylko „trudnym człowiekiem”.