To miał być zwykły poranek, ale przez jeden niepozorny błąd zostałem upokorzony na oczach obcych ludzi. Moja córka, Zosia, była wtedy ze mną i to jej płacz sprawił, że nie zauważyłem, co się dzieje. Teraz zastanawiam się, czy naprawdę jesteśmy tylko numerami dla ludzi wokół nas.