Stałam z torbami zakupów w przedpokoju, kiedy synowa wytknęła mi, że zupa jest za słona, a ja pierwszy raz poczułam, że w tym domu nie jestem babcią, tylko służącą. Przez wiele miesięcy brałam na siebie gotowanie, sprzątanie, przychodnie i opiekę nad wnukiem, aż moje własne życie zaczęło znikać. Kiedy postawiłam granicę i zostawiłam im tylko to, na co się umawialiśmy, w rodzinie wybuchła wojna, której nikt się nie spodziewał.