Po dwudziestu latach małżeństwa mój mąż, Józef, odszedł ode mnie bez słowa wyjaśnienia. Próbowałam ułożyć sobie życie na nowo, ale zrozumiałam, że nie chcę już więcej wychodzić za mąż. Moja córka, Hania, żartuje, że boję się znów założyć białą suknię, ale to nie strach, tylko wybór.
Przez dwanaście lat wierzyłam, że mam idealne małżeństwo. Odkrycie zdrady Roberta roztrzaskało mój świat na kawałki i zmusiło mnie do zmierzenia się z prawdą, której nie chciałam widzieć. Teraz muszę nauczyć się żyć na nowo — dla siebie i dla naszej córki.
Mam na imię Marta i od zawsze byłam tą „ambitną” w rodzinie. Dziś, gdy mam trzydzieści dwa lata, świetną pracę i własne mieszkanie w Warszawie, rodzice coraz częściej pytają, kiedy wreszcie „ułożę sobie życie”. Czy naprawdę muszę wybierać między własnym szczęściem a ich oczekiwaniami?
Po piętnastu latach małżeństwa z Martą byłem pewien, że to koniec. Wyjazd do pracy do Niemiec miał być dla mnie ucieczką i początkiem nowego życia. Nie spodziewałem się jednak, że to właśnie tam zrozumiem, co naprawdę straciłem i jak bardzo się myliłem.
Mam 65 lat i stoję na progu rozwodu po czterdziestu latach małżeństwa z Anną. Nasze życie dawno temu zamieniło się w rutynę, a ja niespodziewanie zakochałem się w innej kobiecie. To historia o odwadze, samotności i pytaniu, czy na miłość nigdy nie jest za późno.